دانشمندان یک روش جدید درمانی محتمل را برای رتینوپاتی دیابتی شناسایی کردند
19سپتامبر 2019 - حدوداً از هر سه بیمار دیابتی یک نفر به رتینوپاتی دیابتی(DR) مبتلا می شود که می تواند سبب اختلال در بینایی و نهایتا نابینایی شود. یک مطالعه ی جدید که در ژورنال آمریکایی پاتولوژی منتشر شده است، شواهد روشنی از تاثیر غلظت بالای گلوکز را بر افزایش سطح پیش سازهای یک نوع آنزیم- پروپپتید لیزیل اکسیداز(LOX-PP) – ارائه داد که مرگ سلولی را ترویج می کند، این شواهد در یک مدل حیوانی دیابت تأیید شد. این یافته ها ممکن است به توسعه درمان های جدید DR، با هدف قرار دادن LOX-PP یا متابولیت های آن، کمک کند.
محقق ارشد این مطالعه، دکتر Sayon Roy، از دپارتمان چشم پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون توضیح داد:ما متوجه شدیم که هایپرگلایسمی و بیماری دیابت سطح LOX-PP را افزایش می دهد، LOX-PPممکن است مرگ سلولی را از طریق بخطر انداختن یک مسیر بقای سلولی، القا کند. ما این موضوع را در شبکیه ی موشهای صحرایی دیابتی بررسی کرده و متوجه شدیم که افزایش LOX-PP به مرگ سلولهای عروقی شبکیه منجر می شود که با DR مرتبط است. استفاده از LOX-PP نوترکیب، به تنهایی برای القای مرگ سلولی کافی بود. این گزارش، عملکرد جدید LOX-PP را بعنوان واسطه مرگ سلولی در شرایط گلوکز بالا در سلولهای اندوتلیال شبکیه و همچنین در حیوانات دیابتی نشان داد.
مطالعات انجام شده در سلول های لوزالمعده و سرطان پستان نشان می دهد که بیان بیش از حد LOX-PP ممکن است باعث مرگ سلولی شود. بنابراین محققان نقش LOX-PP را در بافت شبکیه بررسی کردند. محققان رگهای خونی شبکیه ی را در موشهای صحرایی سالم و موشهای صحرایی دیابتی و موشهای صحرایی نرمالی که LOX-PP مصنوعی(rLOX-PP) به طور مستقیم به داخل چشم آنها تزریق شده بود، بررسی کردند. تغییرات مرتبط بارتینوپاتی دیابتی مانند تورم، نشت رگ های خونی، انسداد یا ضخیم شدن دیواره های عروقی و شاخص های بافت شناسی مانند مویرگ های بدون سلول (AC) و از دست دادن پری سایتها (PL) مورد بررسی قرار گرفت.
میزان AC و PL در شبکیه موشهای دیابتی، در مقایسه با گروه شاهد، بیشتر بود. همچنین در موش های غیر دیابتی، که rLOX-PP به طور مستقیم به داخل چشم آنها تزریق شده بود، میزان AC و PL در مقایسه با موش هایی که تزریق داخل چشمی پلاسبو داشتند، بیشتر بود.
اثر غلظت بالای گلوکز بر سلولهای اندوتلیال شبکیه در محیط کشت نیز مورد بررسی قرار گرفت. افزودن گلوکز به سلولهای اندوتلیال شبکیه در محیط کشت، سبب افزایش بیان LOX-PP و کاهش فعال سازی AKT (پروتئین کینازB) گردید. سلولهایی که در محیط کشت تنها در معرضrLOX-PP ، قرار گرفتند، افزایش مرگ سلولی را به همراه کاهش فسفوریلاسیون AKT نشان دادند. مطالعه ی حاضر شواهد واضحی را ارائه داد که نشان می دهد غلظت بالای گلوکز باعث افزایش سطح LOX-PP می شود که به نوبه خود باعث مرگ سلولی می گردد. علاوه بر این، به نظر می رسد LOX-PP با به خطر انداختن مسیر درگیر در بقای سلول، باعث مرگ سلول می گردد.
دکتر Roy خاطرنشان کردکه رتینوپاتی دیابتی، علت اصلی نابینایی در جمعیت در سن کار است. متأسفانه هیچ درمانی برای این عارضه ی ویرانگر چشمی وجود ندارد. یافته های ما یک مکانیسم جدید را برای مرگ سلولی ناشی از غلظت بالای گلوکز شامل LOX-PP نشان می دهد، که ممکن است یک هدف درمانی در جلوگیری از تخریب سلولهای عروقی شبکیه مرتبط با DR باشد. LOXیک آنزیم خارج سلولی است که مسئول ایجاد ارتباط مولکول های کلاژن و الاستین برای تشکیل یک ماتریس خارج سلولی پایدار است. نقشpropeptide LOX ، کمتر درک شده است، اگرچه ممکن است در نگه داشتن LOX در حالت غیرفعال نقش داشته باشد.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2019-09-scientists-treatment-diabetic-retinopathy.html